บทที่ 106 มือเล็กดีดจู๋ หมาป่ายิ้มร่า

“มาแล้ว!”

สิ้นเสียงเมิ่งเฟย เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากพงหญ้าด้านข้าง ตรงดิ่งเข้าใส่พวกเขาทั้งสามคน

ผู้เฒ่าหวังเห็นเข้าก็แข้งขาอ่อนยวบ อยากจะวิ่งหนี แต่ขากลับสั่นพั่บๆ ไม่ยอมฟังคำสั่ง