บทที่ 112 ฉันเปิดใจคุยอย่างจริงใจ นายกลับเล่นเล่ห์สับขาหลอกใส่ฉันเนี่ยนะ

เมิ่งเฟยเดินเข้าไปดูด้วยความสงสัย ก็เห็นว่าบนแผงค้าตรงหน้าของทั้งสองมีผักป่าธรรมดาๆ วางอยู่ประปราย ทว่าในมือของผู้เฒ่าหวังกลับประคองโสมต้นหนึ่งที่ห่อด้วยมอสเอาไว้

โสมต้นนั้นรูปร่างสวยงามไร้ที่ติ มีขนาดหนาเท่านิ้วหัวแม่มือ รากฝอยสมบูรณ์เรียงตัวสวย มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นโสมชั้นยอดที่ผ่านกาลเวลามานานปี

เวลานี้ผู้เฒ่าหวังกำลังต่อรองราคากับเจ้าของแผงด้วยสีหน้าตื่นเต้น