บทที่ 114 ไม่เพียงแค่ตบทรัพย์! ยังจะทำตัวเป็นอันธพาลอีก!

เมื่อเห็นภาพนี้ ชิวโปก็หดคอถอยหลังด้วยความตกใจทันที

ทว่าเมิ่งเฟยกลับนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์ เขามองชายวัยกลางคนตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชาแล้วพูดขึ้นว่า "ยุคสมัยไหนแล้ว ยังกล้าใช้น้ำมันท่อระบายน้ำอีก ใจกล้าไม่เบานี่"

"ผายลมสิ! ตาข้างไหนของมึงเห็นว่าพวกกูใช้น้ำมันท่อระบายน้ำวะ!" พูดจบ พ่อครัวคนนั้นก็พุ่งตัวอย่างรวดเร็ว หวังจะคว้าชามน้ำมันท่อระบายน้ำไป