บทที่ 126 อะไรกันเนี่ย เหลือเจ้าหนูตัวนี้แค่ตัวเดียวแล้วเหรอ

แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้พกพาอาวุธใดๆ แต่อารองก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย เขากระชับมีดตัดฟืนในมือแน่น แล้วฟันเข้าใส่แขนของอีกฝ่ายอย่างไม่ลังเล

ทว่าในจังหวะที่มีดตัดฟืนเล่มคุ้นมือจวนเจียนจะฟันโดน ชายตรงหน้ากลับขยับกายวูบหนึ่งแล้วหายวับไปจากสายตาทันที

วินาทีถัดมา อารองก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาที่ท้องอย่างรุนแรงราวกับโดนแรงมหาศาลกระแทกเข้าใส่อย่างจัง ร่างกายงอตัวคุดคู้อย่างไม่อาจควบคุมเหมือนกุ้งต้มสุก