บทที่ 140 ท่าไม้ตายสร้างชื่อของเมิ่งเฟย ทุ่มหมีใหญ่ข้ามไหล่

“ทำอะไรเนี่ย แกจะทำอะไร วางใจเถอะ เดี๋ยวฉันก็กลับมาแล้ว” เมิ่งเฟยยื่นมือไปลูบหัวกลมโตที่มีขนนุ่มฟูของเสือดาวหิมะด้วยความเอ็นดู

ทว่าเสือดาวหิมะกลับไม่ยอมปล่อยปาก มันออกแรงลากเมิ่งเฟยตรงไปยังหุบเขาอีกฝั่ง

แววตาของเมิ่งเฟยพลันเป็นประกาย ดูเหมือนจะเดาอะไรออก จึงเดินตามหลังเสือดาวหิมะมุ่งหน้าไปทางหุบเขาอีกด้านหนึ่ง