บทที่ 152 หัวใจสาวน้อยของตาแก่คนนี้ละลายหมดแล้ว!

พอเดินเข้าลานบ้านมา เมิ่งเฟยก็เห็นโคลนทับถมกันอยู่บนพื้นหนาเตอะ ลึกถึงข้อเท้าเลยทีเดียว ประตูใหญ่ก็ติดเพราะกองโคลนพวกนี้นี่เอง

เห็นแบบนั้นเมิ่งเฟยก็กระตุกมุมปาก ยิ้มเจื่อนออกมาทีหนึ่ง “เหอๆ… คราวนี้มีงานล้นมือแน่”

จากนั้นเมิ่งเฟยก็จัดการตักโคลนหน้าประตูห้องเก็บของออกจนสะอาด เข้าไปข้างในหยิบพลั่วออกมา แล้วก็รื้อหากระบุงใส่ดินได้อีกหลายใบ ซึ่งก็คือกระบุงที่สานจากเถาวัลย์นั่นเอง