บทที่ 191 พบพญาแร้งอีกครา

เงาดำมหึมาพุ่งดิ่งตรงเข้ามาทางเมิ่งเฟย ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบสนอง มันก็ใช้กรงเล็บข้างหนึ่งคว้าหมูป่าตัวใหญ่ที่นอนแผ่อยู่บนพื้น แล้วกระพือปีกขนาดมหึมาราวกับบานประตู ลอยละลิ่วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

พอเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเงาดำนั้นชัดเจน เมิ่งเฟยก็ดีใจขึ้นมาทันที นี่มันไม่ใช่พญาแร้งตัวที่เขาเคยเจอตอนเข้าป่าคราวก่อนหรอกเหรอ

ตอนนั้นพญาแร้งบินขึ้นไปสูงนับร้อยเมตรแล้ว แม้หมูป่าในกรงเล็บจะตัวใหญ่กว่ามันถึงหนึ่งรอบ แต่ก็ยังดิ้นไม่หลุดจากกรงเล็บอันแหลมคม