บทที่ 199 จิ้งจอกดำ อ๊าย! เจ้าคนลามก!

เวลานี้ในสายตาของหมาป่าหน้าบาก ปู่รองก็ไม่ต่างอะไรกับยมทูตจากขุมนรกที่พร้อมจะปลิดชีพมันได้ทุกเมื่อ แววตาของมันอดไม่ได้ที่จะฉายความหวาดกลัวออกมา จากนั้นลูกตาก็กระดอกกระแดก แสร้งทำแววตาเว้าวอนน่าสงสาร หวังจะเรียกความเห็นใจจากปู่รอง

ทว่าในอดีตปู่รองคือชายผู้ได้ฉายาเสือสองแห่งเมิ่งเจียโกว มีหรือจะหลงกลแบบนี้ มีดตัดฟืนในมือเงื้อขึ้นฉับพลัน ประกายสีเงินวาบผ่านกลางอากาศ ตัดหัวหมาป่าหน้าบากขาดสะบั้นออกจากร่างทันที

จนกระทั่งวินาทีที่ความตายมาเยือน หมาป่าหน้าบากถึงได้รู้ตัวว่าตนเองก่อความผิดพลาดมหันต์ มันนึกเสียใจจนพูดไม่ออก โทษตัวเองที่ไม่ควรแตกหักกลายเป็นศัตรูกับจ่าฝูงหมาป่า และยิ่งไม่ควรตั้งตนเป็นศัตรูกับมนุษย์ แต่สิ่งที่เสียใจที่สุดก็คือ มันมั่นใจในตัวเองมากเกินไป