บทที่ 201 ถูซาน ซูซู หรงหรง

สายตาของเมิ่งเฟยเย็นเยียบ ร่างพริบไหว มีดสั้นในมือแปลงเป็นประกายแสงสีเงินสายแล้วสายเล่า แทงเข้าใส่พวกมัน การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วปานสายฟ้า ทุกคมมีดเข้าเป้าจุดตายของลิงซ์อย่างแม่นยำ ชั่วพริบตา ลิงซ์หลายตัวก็ล้มลงไปกองกับพื้น เลือดสดๆ ย้อมพื้นจนแดงฉาน

พวกลิงซ์ที่เหลือเห็นดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความหวาดกลัว เริ่มล่าถอย แต่ลิงซ์ตัวใหญ่นั้นไม่ยอมเลิกรา มันจ้องมองเมิ่งเฟยอย่างดุร้าย ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ

เมิ่งเฟยหัวเราะเยาะ ก้าวประชิดเข้าไปหาลิงซ์ตัวใหญ่ทีละก้าว ลิงซ์ตัวใหญ่เห็นท่าไม่ดี พลันกระโจนขึ้นกลางอากาศ พุ่งเข้าใส่เมิ่งเฟย