บทที่ 213 ข้าวคลุกต้มปลา เอาเงินมาแลกเท่าไหร่ก็ไม่ยอม

ชิวโปทำหน้าเซ็งสุดขีด ถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางพูดว่า "รู้แล้วน่าแม่ เรื่องหาแฟนมันต้องถูกชะตากันทั้งสองฝ่ายนะ แม่มาเร่งผมก็ไม่มีประโยชน์หรอก ผมคงไม่ไปหาป้าวัยห้าสิบกว่ากลับมา ให้แม่นับเป็นพี่น้องร่วมสาบานหรอกมั้ง…"

"ไปไกลๆ ตีนเลยมึง!! รีบกลับมาเลยนะเว้ย! บ่ายนี้คนนี้ดีมาก ทางบ้านผู้หญิงฐานะโคตรดี แถมหุ่นกับหน้าตาก็เป๊ะ มึงกินข้าวเที่ยงเสร็จแล้วก็รีบออกรถเลย นัดไว้ห้าโมงเย็น"

"ครับๆ… รู้แล้วแม่… แม่วางสายไปเหอะ ผมกำลังทำปลาอยู่ กินเสร็จแล้วจะรีบกลับ แม่…"