บทที่ 219 การแข่งขันเชฟเทวดาแห่งเอเชียเริ่มต้นขึ้นแล้ว

เขาไม่เคยเห็นคมมีดที่คมกริบขนาดนี้มาก่อน ต่อให้อยู่ห่างออกไปก็ยังสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมา เมิ่งเฟยค่อยๆ ดึงมีดออกจากฝักอย่างระมัดระวัง แล้วก้มลงเพ่งพินิจคมมีดอย่างละเอียด

เมื่อมองดูใกล้ๆ ลวดลายบนใบมีดทั้งละเอียดและสม่ำเสมอ นี่คือรอยค้อนทุบที่ผ่านการตีซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนขึ้นเป็นลวดลายประณีต ยามที่แสงแดดตกกระทบลงบนใบมีด แสงสะท้อนที่วาบออกมาก็เปล่งประกายเจิดจ้าไม่ต่างจากดวงดารา

เมิ่งเฟยกวัดแกว่งมีดสั้นในมือเบาๆ เพียงชั่วพริบตาก็รู้สึกได้ถึงไอปราณอันดุดันที่พวยพุ่งออกมาจากคมมีด ราวกับสามารถฟันสะบั้นสรรพสิ่งให้ขาดสะบั้นได้ เขารู้สึกยินดีอยู่ในใจ มีดสั้นเล่มนี้เป็นยอดสมบัติที่หาได้ยากยิ่งอย่างแน่นอน หากใช้ได้อย่างถูกวิธี รับรองว่าจะต้องแสดงอานุภาพอันน่าทึ่งออกมาได้อย่างแน่นอน