บทที่ 268 เห็ดดาวดิน = ผ้าอนามัย

เมื่อเห็นสีหน้าเย็นเยียบของเมิ่งเฟย พี่แบร์ก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นสะท้าน รู้สึกราวกับเพิ่งเดินเฉียดประตูนรกมาหมาดๆ จึงรีบชี้ไปที่ศพบนพื้นแล้วพูดขึ้น

"เมิ่ง! เพื่อนเอ๋ย! นายอย่าเข้าใจผิด ดูมือเขาสิ!!"

พอได้ยินคำพูดของพี่แบร์ เมิ่งเฟยก็เอียงหน้าเล็กน้อย เลื่อนสายตาไปมองมือของเอ้อร์ลวี่จื่อที่ถูกร่างตัวเองทับอยู่จนโผล่ออกมาครึ่งหนึ่ง