บทที่ 302 เมิ่งเฟยเริ่มอ่อยแล้ว

เมิ่งเฟยเดินมาที่ห้องเก็บของ ตรงนั้นมีตู้เย็นขนาดใหญ่ตั้งอยู่สี่ตู้ เขาเปิดตู้เย็นตู้แรกก่อน พริบตาที่เปิดออก ไอเย็นยะเยือกเสียดกระดูกก็พวยพุ่งออกมา ทำเอาเมิ่งเฟยถึงกับสะท้านเยือก

ดักแด้แมลงโปร่งแสงแวววาวลูกนั้นยังคงนอนสงบนิ่งอยู่ด้านใน เมิ่งเฟยเพ่งสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งผิดปกติใดๆ ถึงได้วางใจปิดประตูตู้เย็นลง

จากนั้นเขาก็เปิดตู้เย็นตู้ที่สอง หยิบขาหลังวัวชิ้นโตเนื้อแน่นออกมาสองขา แล้วยกไปวางไว้กลางลานบ้าน