บทที่ 307 เกี๊ยวไส้ถั่วแขก อยู่มาจนแก่เพิ่งเคยเห็น

เมิ่งเฟยยิ้มพลางลูบหัวลูกลิง แถมยังช่วยเป่าหัวให้มันอย่างอ่อนโยน หัวเราะพลางพูดว่า

“ฮ่าๆ รีบเก็บผลโก่วเจ่าจื่อขึ้นมาเถอะ พอกลับไปเดี๋ยวแบ่งให้แกเยอะหน่อย”

พอได้ยินคำพูดของเมิ่งเฟย ลูกลิงก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตาเห็น เอวไม่เมื่อย หัวไม่ปวด เหมือนพร้อมวิ่งขึ้นตึกห้าชั้นได้สบายๆ