บทที่ 309 เจ้าหนูช้ำใจ แต่เจ้าหนูไม่พูด

เมิ่งเฟยเห็นสภาพนั้นก็อดรนทนไม่ไหว ระเบิดหัวเราะออกมาลั่นห้อง ทว่าวินาทีถัดมา กลิ่นตดมหาประลัยนั้นเหมือนติดตั้งระบบนำทางจีพีเอสไว้ พอเขาอ้าปากหัวเราะปุ๊บ มันก็เลี้ยวพุ่งตรงเข้าปากเข้าจมูกของเมิ่งเฟยทันที

เมิ่งเฟยชะงักกึกไปทั้งร่าง หน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ เขาพุ่งพรวดออกจากห้องไปเกาะขอบประตู ยืนสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดเฮือกใหญ่

ผ่านไปครู่หนึ่ง เมิ่งเฟยเริ่มฟื้นตัว จึงดึงกระดาษทิชชู่ออกมาปั้นเป็นก้อนกลมสองก้อน อุดรูจมูกตัวเองไว้ แล้วค่อยเดินกลับเข้าไปในห้องอีกรอบ