บทที่ 323 เหล้าเข้าปากพาซวยแท้ๆ

เพิ่งจะพูดจบ ร่างของเจ้ากระรอกน้อยก็ฟุบแปะลงกับพื้น หลับปุ๋ยไปตรงนั้นเลย

เมิ่งเฟยเห็นดังนั้นจึงรีบก้าวเข้าไป อุ้มมันขึ้นมาไว้บนฝ่ามือ

เขาเอื้อมมือไปจับแขนเจ้ากระรอกน้อยเบาๆ หลับตาลง แล้วสัมผัสอย่างละเอียด