บทที่ 327 หมาก็ไม่เห่า ไก่ก็ไม่กระต๊าก

พอได้ยินเมิ่งเฟยพูดแบบนั้น สีหน้าของปู่รองก็เผยความดีใจขึ้นมาทันที

“ไอ้หยา! ดีเลยสิแบบนั้น!! ข้าอยากเลี้ยงมาตั้งหลายปีแล้วเนี่ย”

ลูกกวางเรนเดียร์น้อยที่อยู่ข้างๆ พอได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคน รู้ว่าเมิ่งเฟยจะยกตัวเองให้ตาแก่ตรงหน้า ก็ชักสีหน้าไม่พอใจขึ้นมาทันควัน พ่นลมหายใจฟึดฟัดออกทางจมูกอย่างแรงเพื่อประท้วง