บทที่ 357 ทำความเคารพผู้อาวุโสผู้พิชิตไฟป่า!!!

ปู่รองเงยหน้าขึ้นเหลือบมองผู้การฉิน

“แปดสิบหกแล้ว ทำไมรึ?”

“หา! ท่านอายุแปดสิบหกแล้วเหรอครับ! ผมนึกว่าเพิ่งจะเจ็ดสิบต้นๆ เสียอีก!”