บทที่ 369 เจอหมาของหวังต้าเหลยแล้ว

เมื่อได้เห็นใบหน้าที่ชาตินี้ไม่มีวันลืมอยู่ตรงหน้า ลิงจมูกเชิดสีทองทั้งสองตัวก็นิ่งอึ้งอยู่กับที่ หยาดน้ำตาเริ่มเอ่อคลอเบ้า

“ใช่! ใช่! ใช่แล้ว!! เขาจริงๆ!”

“เป็นเขาจริงๆ ด้วย! ผ่านไปตั้งหลายปี นึกว่าจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว… จริงสิ เขาเป็นยังไงบ้างเหรอ??” ลิงตัวเมียถามด้วยน้ำเสียงสะอื้นและตื่นเต้น