บทที่ 376 มื้อเดียวตั้งพันกว่า ปวดใจชะมัด...

เมิ่งเฟยไม่ได้เสียดายเงินพวกนี้หรอก เพียงแต่รู้สึกว่ามันไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่ 128 หยวน เขาซื้อเนื้อวัวได้ตั้งสี่ชั่งกลับไปย่างกินเองที่บ้าน ซึ่งพอกินสำหรับคนหลายคนได้สบายๆ

แต่ในเมื่อเมิ่งหลงเป็นคนสั่ง เมิ่งเฟยก็ไม่ได้พูดอะไร

ของแพงย่อมมีเหตุผลของความแพง โต๊ะแต่ละตัวมีพนักงานคอยดูแลประจำหนึ่งคน คอยทำให้ตลอดเวลา แทบไม่ต้องลงมือย่างเองเลย แถมพนักงานยังช่างพูดช่างคุย เอาใจเก่ง เทียบชั้นได้กับร้านไห่ตี่เลาแห่งวงการเนื้อย่างเลยทีเดียว