บทที่ 378 แม่เจ้าโว้ย!! เชือดหมูแล้วโว้ย!!

เมิ่งหลงก้นจ้ำเบ้าลงไปในรางอาหารหมูเต็มๆ เศษอาหารกระเด็นเปรอะไปทั้งตัว

ทว่าในเวลานี้ทั้งสามคนไม่มีเวลาไปสนใจเมิ่งหลง พวกเขาขยับเข้าล้อมแม่หมูแก่อีกครั้ง

ตอนนี้แม่หมูเริ่มลนลาน ดวงตาฉายแววตระหนกตกใจมองดูพวกเมิ่งเฟยทั้งสามคนที่อยู่ตรงหน้า