บทที่ 395 เอ้อร์ลวี่จื่อและเมิ่งเหล่ยสมควรตาย ตายไปก็ไม่นับว่าอยุติธรรม...

ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังคุยกัน ฝูงสัตว์ตัวน้อยก็พุ่งพรวดเข้ามาถึงตรงหน้าและเริ่มเข้ามาคลอเคลียเมิ่งเฟยอย่างสนิทสนม

เนื่องจากสัตว์มีจำนวนมากเกินไป ประกอบกับชุ่ยฮวาและสงต้ามีขนาดตัวมหึมา รอบตัวเมิ่งเฟยจึงถูกห้อมล้อมไปด้วยเสือขาว สงต้า และชุ่ยฮวาเท่านั้น

สัตว์ตัวอื่นๆ ล้วนถูกเบียดกระเด็นออกไปอยู่ด้านนอก