บทที่ 412 วางใจเถอะ บ้านผมปลอดภัยมาก บาซูก้ายังทำอะไรไม่ได้เลย

พอได้ยินว่าเมิ่งเฟยจะกลับไปเอาเหล้า ย่าของซู่ยี่ก็รีบเอ่ยปากทัก "เสี่ยวเมิ่งจ๊ะ ไม่ต้องไปหรอก เสี่ยวหลี่! เธอไปยกเหล้าจากบนรถลงมาอีกสักลังสิ"

ตอนนั้นเอง ปู่รองที่เงียบขรึมมาตลอดก็พลันพูดขึ้นมาว่า "น้องหญิง ให้มันไปเถอะ เหล้านั่นไอ้หมามันดองเอง อร่อยดี เหล้าดีๆ ของเธอเก็บไว้เถอะ"

ย่าของซู่ยี่ยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่พอเห็นเมิ่งเฟยเดินพ้นประตูไปแล้ว จึงไม่ได้ปฏิเสธต่อ