บทที่ 414 ขายหน้าใต้ผ้าห่ม ฝันร้ายไปทั้งคืน

“งั้นเอาตามนี้นะครับ ลุงก็นอนตรงหัวเตียงเตานี่แหละ ตกดึกถ้าร้อนจนทนไม่ไหวก็บอกผมนะ” เมิ่งเฟยกำชับ

เหล่าหลี่รู้สึกโล่งอก ขณะเดียวกันก็แอบนึกดูแคลนอยู่ในใจ รู้สึกว่าเมิ่งเฟยดูถูกตนไปหน่อย

สมัยนั้นตอนที่เขาไปปฏิบัติภารกิจพิเศษในป่าดงดิบ แม้ฝนจะตกทุกวันแต่อุณหภูมิก็สูงกว่าสี่สิบองศา ทั้งอบอ้าวทั้งร้อน ทั้งชื้นทั้งแฉะ คนแทบจะหมดเรี่ยวแรงสิ้นสติ แต่ถึงแม้สภาพแวดล้อมจะโหดหินขนาดนั้น เขาก็ยังยืนหยัดผ่านมาได้ตั้งหนึ่งเดือนเต็ม