บทที่ 416 รองเท้าหัวโตทั้งเก่าทั้งขี้เหร่

ขณะที่ทุกคนกำลังกินข้าวกันอยู่นั้น เฝิงซู่ยี่ก็สังเกตเห็นมือขวาของย่าโดยบังเอิญว่าดูผิดปกติ มันแดงก่ำ และตรงรอยแดงนั้นยังมีสีม่วงคล้ำปนอยู่อีกด้วย

“ย่าครับ มือย่า…”

ย่าของซู่ยี่ก้มมองหลังมือตัวเองแล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจ “แกหมายถึงมือนี้เหรอ ย่าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไปโดนมาตอนไหน ไม่เจ็บหรอก แต่มันชาๆ ยิบๆ น่ะ”