บทที่ 441 ความรักคือแสงสว่างอันเจิดจ้า~~~ ช่างงดงามเหลือเกิน~~

ตรงเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น แถบแสงสีเขียวตระการตาพลันปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ เลือนรางชวนฝันดั่งภาพมายา

แรกเริ่ม มันแลดูคล้ายผืนผ้าโปร่งบางที่ผลุบๆ โผล่ๆ พลิ้วไหวแผ่วเบาอยู่บนฟากฟ้า

ค่อยๆ แปรเปลี่ยน แถบแสงสว่างไสวเจิดจ้ายิ่งขึ้น สีสันก็ทวีความจัดจ้าน จากเขียวอ่อนผสานเขียวเข้ม ถักทอร้อยเรียงเข้าด้วยกัน พลางแปรเปลี่ยนรูปลักษณ์ไม่หยุดนิ่ง