บทที่ 464 รอยล้อรถที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

“ปู่รอง!! ยั้งมือไว้ก่อนครับ!!!!” เมิ่งเฟยมัวแต่เดินตลาดเพลินจนลืมไปเลยว่ามีผู้ชายนั่งอยู่ในรถ

พอได้สติ ฝ่ามือของปู่รองก็ประชิดถึงใต้คางของชายคนนั้นแล้ว

ยังดีที่ปู่รองมีวรยุทธ์ลึกล้ำ พอได้ยินเสียงเมิ่งเฟยห้าม จึงรีบยั้งมือไว้ทัน