บทที่ 486 พบพญาแร้งอีกครั้ง

ระหว่างทางทุกคนเจอหมาป่าอยู่สองสามตัว แต่พอพวกมันเห็นร่างอันมหึมาของสงต้า ต่างก็พากันหางจุกตูดวิ่งหนีเตลิดไป

ทุกคนเดินเท้ากันมาตลอดทั้งวัน ในที่สุดก็มาถึงเชิงยอดเขาไป๋กู่ตอนพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า

เพราะต้องเดินลุยเส้นทางภูเขามาทั้งวัน แถมการย่ำบนหิมะยังผลาญเรี่ยวแรงไปมหาศาล ทุกคนจึงตัดสินใจจะพักฟื้นเอาแรงที่นี่สักคืน ชาร์จพลังให้เต็มที่ แล้วพรุ่งนี้ค่อยปีนรวดเดียวขึ้นสู่ยอดเขา