บทที่ 527 ตามหาทางเข้าโลกใจกลางพิภพที่เขาเหนือ

แววตาของแมวป่าลิงซ์ตัวน้อยเจ้าสองไหววูบด้วยความตื่นตระหนก มันหลบสายตาไม่กล้ามองหน้าเมิ่งเฟยตรงๆ แล้วตอบอึกๆ อักๆ "ชะ…เช้าวันนี้นี่แหละ…"

เมิ่งเฟยนิ่งคิดไปสองวินาที ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ แล้วเริ่มลงมือจัดการบาดแผลให้แมวป่าลิงซ์ตัวน้อยหัวหน้าแก๊งที่บาดเจ็บ

เมื่อเห็นว่าเมิ่งเฟยไม่ได้ซักต่อ เจ้าสองก็ลอบถอนหายใจโล่งอกราวกับยกภูเขาออกจากอก