บทที่ 553 ขอโทษนะ เมิ่งเฟย ฉันมีความลับที่ปิดบังนายไว้

เหล่าหวังสูดหายใจเข้าลึก แววตาเคร่งขรึมจริงจังก่อนเอ่ยขึ้น “สัตว์เดรัจฉานพวกนี้เก็บไว้ไม่ได้ พวกเราไปหาฟืนแห้งมา จุดไฟเผาพวกมันให้หมด!”

ทุกคนพยักหน้า ต่างแยกย้ายวิ่งไปเก็บฟืนแห้งมัดใหญ่รอบๆ นำมากองสุมไว้ใต้หน้าผา

เหล่าลูกค้างคาวปากอสรพิษคล้ายจะรับรู้ได้ถึงภัยแห่งความตาย แต่ละตัวพากันส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูง บาดแก้วหูจนทุกคนวิงเวียนตาลาย