บทที่ 102 กุยซื่อสัมผัสธรรมชาติเป็นครั้งแรก

ทั่วทั้งห้องไลฟ์เงียบกริบ มีเพียงเสียงเคี้ยวอาหารของควั่งเหย่ที่ดังเล็ดลอดออกมา

รู้สึกเหมือนว่าทุกครั้งที่ควั่งเหย่กลืนอาหารลงคออย่างเอร็ดอร่อย ชาวเน็ตที่เฝ้าหน้าจอก็กลืนน้ำลายตามไปด้วยหนึ่งครั้ง

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ ปากของคนหนึ่งกำลังอบอวลไปด้วยรสชาติเข้มข้นหอมกรุ่น