บทที่ 106 แขกคนแรกของสถานสงเคราะห์เอลฟ์

ควั่งเหย่รีบประคองลูกแมวเซอร์วัลออกมาจากโพรงทีละตัวอย่างระมัดระวัง

ตัวแรกที่มีสีขนอ่อนกว่าดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนที่มือควั่งเหย่เอื้อมไปสัมผัสโดนตัวมัน ดวงตาไร้เดียงสาคู่นั้นเพียงแค่กะพริบตาปริบๆ สองทีเท่านั้น

ส่วนตัวที่สองมีแววตาดุร้ายกว่าตัวแรกอย่างเห็นได้ชัด มันดิ้นรนอยู่ในมือของควั่งเหย่พร้อมกับส่งเสียงร้องแผ่วเบา ราวกับกำลังต่อต้านสัมผัสที่ไม่ทันตั้งตัวนี้