บทที่ 122 ความช่วยเหลือของดามีเอน

ใช่ว่าพวกมันจะไม่เคยเห็นเจ้าเสือดาวตัวนี้มาก่อน คราวก่อนที่ควั่งเหย่พาเข้ามาในแคมป์ มันก็เดินตามเขาต้อยๆ ไม่ห่าง

แต่การยอมให้เสือดาวบุกเข้ามาถึงในกระท่อมไม้นี่สิ… นับเป็นครั้งแรกเลย

ควั่งเหย่เองก็แอบปวดหัวอยู่เหมือนกัน เพราะพอมันฟื้นขึ้นมาต้องหิวโซแน่ๆ ขืนเห็นเจ้าพวกแมวเซอร์วัลเข้า ไม่แน่อาจจะคว้าเอามาเคี้ยวเล่นแก้หิวเป็นของว่างก็ได้