บทที่ 168 นกตะขาบอกม่วงกับคอมโบความเหวอ

ควั่งเหย่ค่อยๆ เก็บแมลงพวกนั้นใส่กระเป๋าเสื้ออย่างระมัดระวัง ก่อนจะประคองเจ้านกแสนสวยตัวนั้นขึ้นมาไว้ในสองมือ

จู่ๆ ก็มีความรู้สึกเศร้าสร้อยรุนแรงสายหนึ่งพุ่งเข้ามาในใจ เป็นความโศกเศร้าที่เกิดจากการสูญเสีย

ควั่งเหย่ถึงกับงง