บทที่ 174 โลกนี้บ้าไปแล้ว มนุษย์ถึงกับพูดได้แล้วเนี่ยนะ…

ควั่งเหย่กับเซเรน่าต่างฝ่ายต่างจ้องตากันปริบๆ

ครู่หนึ่ง ควั่งเหย่ก็ส่งเสียงในใจ

“ฮื่อ เสียงเธอนี่เพราะผิดคาดเลยแฮะ”