บทที่ 181 ทำไมถึงไม่เข้าใจที่ฉันพูดให้เร็วกว่านี้กันนะ

ควั่งเหย่ผุดลุกขึ้นนั่งพรวด สบสายตากับพี่นกสายธรรมะนิ่ง

เสียงในห้วงความคิดนั้นแหบพร่าและดูอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด ผลจากควันที่เจ้าตัวสำลักเข้าไป

"มีช่วงหนึ่ง ผมเคยหงุดหงิดนิดหน่อยว่าบนทุ่งหญ้านี่มันจะมีแมงป่องอะไรให้กินนักหนา"