บทที่ 187 ยังอยากมีชีวิตอยู่ต่ออีกหลายปี

ทั้งสามคนช่วยควั่งเหย่ยกกับข้าวมาวางบนโต๊ะ

จากนั้นก็นั่งล้อมวงรอเวลากินข้าวกันอย่างพร้อมเพรียง

เห็นแบบนี้ควั่งเหย่ก็นึกถึงเจ้าตัวเล็กทั้งสามขึ้นมาไม่ได้ ไม่รู้ป่านนี้พวกมันกำลังทำอะไรกันอยู่… กำลังรอเขากินข้าวอยู่เหมือนกันหรือเปล่านะ