บทที่ 229 น้ำตาสีฟ้าริมทะเล

ขนทั่วร่างของควั่งเหย่ลุกชันขึ้นมาทันที แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นในพริบตา

ที่แท้ฝูงไก่พวกนั้นไม่ได้ตื่นตระหนกเพราะคำพูดไม่กี่คำของเขา

แต่เป็นเพราะภาพชวนขนลุกริมแนวชายฝั่งที่อยู่ไม่ไกลต่างหาก