บทที่ 249 จากเจ้าหมาหยิ่งกลายเป็นเจ้าก้อนติดคน ใช้เวลาแค่สามนาที

ตอนที่ควั่งเหย่กลับขึ้นมาบนฝั่ง เจ้าพั่วเสี่ยวก็จับปลาได้ตัวหนึ่งพอดี

สายตาภูมิอกภูมิใจคู่นั้นพอสบเข้ากับควั่งเหย่ ก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นความคาดหวังขึ้นมาทันที

ควั่งเหย่ที่เปียกโชกไปทั้งตัวยังไม่ทันได้เช็ดหน้าเช็ดตา ก็รีบปรบมือให้รัวๆ