บทที่ 286 นายฉี่ราดเหรอ

พวกตัวเล็กในถุงผ้าเลิกดิ้นขลุกขลักกันแล้ว

เพียงแต่ยังคงส่งเสียงซุบซิบกระปอดกระแปดกันไม่หยุด เดี๋ยวก็รู้สึกว่าควั่งเหย่ดูไม่ใช่คนดี เดี๋ยวสักพักก็เปลี่ยนใจคิดว่าควั่งเหย่เหมือนจะไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น สุดท้ายก็สรุปเอาเองว่าปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตาละกัน ยังไงตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

ทว่าควั่งเหย่ที่เดินฟังพวกมันนินทามาตลอดทางกลับรู้สึกขำ