บทที่ 292 ข้าวปั้นในมือ พลันหมดอร่อยไปในพริบตา

พอแซ็กจัดการให้อาหารพวกสัตว์เสร็จแล้วกลับมา อาหารที่ควั่งเหย่เตรียมไว้ก็ตั้งโต๊ะเรียบร้อยพอดี

ทีแรกควั่งเหย่นึกว่าแซ็กจะตื่นเต้นกับข้าวปั้นทูน่า แต่กลายเป็นว่าพอได้ลองชิมข้าวหน้าเนื้อตุ๋นชามนี้เข้าไป เจ้าตัวก็ลืมข้าวปั้นไปเสียสนิท เพราะมันอร่อยจนหยุดไม่อยู่!

แซ็กก้มหน้าก้มตากิน หัวยุ่งๆ ส่ายไปมาไม่หยุด พอเงยหน้าขึ้นมาอีกที ชามในมือก็ว่างเปล่าเสียแล้ว