บทที่ 356 กลับบ้านกันเถอะ!

ควั่งเหย่ทำสีหน้าจริงจังแล้วยกแก้วขึ้น

“ขอโทษทีนะพวกนาย ถึงผมจะชอบที่นี่มาก และดีใจสุดๆ ที่ได้รู้จักเพื่อนคอเดียวกันอย่างพวกนาย แต่ผมคิดถึงบ้านแล้วล่ะ…”

คนที่อยู่กับควั่งเหย่นานๆ ก็พอจะรู้นิสัยเขาดี