บทที่ 367 ปลาตะเพียนทอง กับโชคช่วยที่ไม่ต้องลงแรง

ทั้งสองพักกันครู่หนึ่ง ก็เริ่มออกเดินทางมุ่งหน้าเข้าสู่ป่าทึบกันต่อ

แม้จะเป็นป่าฝนในวันที่ฟ้าครึ้ม แต่อากาศกลับร้อนและอบอ้าว

เถาวัลย์สีเขียวเข้มห้อยระย้าเป็นม่านอยู่รอบทิศ กลิ่นคาวของดินร่วนผสมกับกลิ่นหอมหวานของดอกไม้ป่าที่ไม่รู้จักอบอวลไปทั่วบริเวณ