บทที่ 371 เจ้าตัวเล็ก ต้องอดทนไว้นะ!

เสี้ยววินาทีก่อนที่ท่อนหวายจะฟาดลงบนตัวแม่เสือลายเมฆ หินก้อนหนึ่งก็พุ่งแหวกลมเข้ามาด้วยมุมสุดพิสดาร กระแทกเปรี้ยงเข้ากลางลำหวายพอดิบพอดี

เสียง "เปรี๊ยะ" ดังลั่น เฟิงฉีด้งเบิกตากว้าง มองท่อนหวายที่หักสะบั้นอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

"ใครวะ?!"