บทที่ 380 สิ่งมีชีวิตแสนน่ารัก!

ต้นเต้นระบำต้นนั้นไม่ยอมพูดจา เอาแต่ลดค่าความประทับใจอยู่นั่นแหละ

ควั่งเหย่ถึงจะหัวเสีย แต่ก็ยังต้องจัดการธุระหลักอยู่ดี

พอมองดูดวงอาทิตย์ที่ใกล้ลับขอบฟ้า เขาก็ต้องมานั่งคิดแล้วว่าจะกินอะไรตอนเย็นดี ก็เมื่อวานเล่นจัดเนื้อวากิวไปซะขนาดนั้น ความอยากอาหารเลยพุ่งปรี๊ด จะให้กลับมานั่งกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปประทังชีวิตอีกรอบ มันก็ดูเสียมารยาทกับกระเพาะตัวเองไปหน่อย