บทที่ 387 เมนูเด็ด กบและปลา

พอเสิ่นฉีเห็นควั่งเหย่ทำแบบนั้น ตอนแรกก็โมโหอยู่หรอก แต่ความโมโหก็อยู่ได้แค่แวบเดียว…

แพขนตายาวกะพริบลงอย่างหมดอารมณ์ พอเงยหน้ามองควั่งเหย่อีกที บนใบหน้าก็เหลือเพียงความระอาใจ

“คราวหลังช่วยบอกกันล่วงหน้าก่อนสิ”