บทที่ 415 หนอนไม้ไผ่ตัวเบ้อเริ่ม!

เป็นใบหน้าที่คุ้นเคยอีกแล้ว หัวหน้าทีมกู้ภัยเห็นควั่งเหย่แต่ไกลก็โบกไม้โบกมือทักทาย

ควั่งเหย่ก็โบกมือตอบกลับไป

ตอนนี้ตัวเงินตัวทองหมดเรี่ยวหมดแรงทั้งกายทั้งใจจากความเจ็บปวดแสนสาหัส พอเจ้าลูกนากเห็นว่ามีคนมา ก็ "ฟึ่บ" เผ่นแวบหายไปในพริบตา