บทที่ 442 เอาชีวิตรอดในป่าฝน หรือ ป่าฝนในฝัน

ตอนที่ควั่งเหย่แกะกล่องแอร์ดรอป เขายังไม่ทันมีปฏิกิริยาอะไร เสี่ยวเหยาข้างๆ ก็เผลอหลุดปากอุทาน "ว้าว" ออกมาเบาๆ

เสิ่นฉีโพล่งขึ้นมาทันที

"มิน่าล่ะ ตอนแรกถึงดูไม่ค่อยสนใจการ์ดสำรวจเท่าไหร่ ที่แท้ก็มัวแต่วิ่งไล่ล่ากล่องแอร์ดรอปนี่เอง"