บทที่ 463 กฎแห่งการกลืนน้ำลายยังคงเป็นนิรันดร์

กลิ่นเปรี้ยวพุ่งกระจายทันทีที่โดนความร้อน ผสมผสานเข้ากับกลิ่นหอมของมันหมูสามชั้นที่ลอยมาเตะจมูกเต็มเปา

ควั่งเหย่กลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก จู่ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนมีสายตาจับจ้องอยู่ พอหันขวับไปมอง ก็เห็นเสือโคร่งอินโดจีนนอนพาดคางอยู่บนรั้ว กำลังแอบเลียริมฝีปากตัวเองเงียบๆ เหมือนกัน…

จากนั้นควั่งเหย่ก็เหลือบไปมองอีกด้าน เจ้าลูกนากตระกูลวิดน้ำกำลังกอดปลาที่แทะไปครึ่งตัวไว้ในอุ้งเท้า มีเศษเนื้อติดอยู่ที่หนวด มันจ้องอาหารบนกระทะตาไม่กะพริบ แถมยังกลืนน้ำลายเอื๊อก…