บทที่ 480 การแลกเปลี่ยนของเจ้าหนูไผ่ตัวน้อย

ควั่งเหย่ในชุดแจ็กเก็ตกันลมเต็มยศดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ลมหายใจของเขาพ่นออกมาเป็นไอสีขาวจางๆ ในอากาศ

กลิ่นอายของป่าฝนช่วงเช้ามืดไม่ได้ชื้นแฉะอบอ้าวอย่างที่คิด

"ไม่ใช่ว่าผมอยากขยันหรอกนะ แต่พวกเห็ดมัตสึทาเกะพวกนี้มันตื่นเช้ากว่าผมอีก"